Aeracja trawnika

Które miejsca trawnika wymagają napowietrzania?

Aerator. Fot.: www.bosch.pl

W wyniku intensywnego użytkowania trawnika np. w miejscach gdzie często parkowany jest samochód lub na ścieżkach, następuje silne ubicie gleby, a tym samym zostaje poważnie ograniczony dostęp powietrza oraz wody do korzeni trawy. Samoczynne zagęszczanie gleby w mniejszym stopniu występuje na całej powierzchni trawnika. O dużym zagęszczeniu świadczą między innymi kałuże wody po opadach lub podlewaniu trawnika.

Ponadto pomimo podlewania oraz opadów deszczu, następuje szybkie żółknięcie trawy, co świadczy o braku dostępu wody do korzeni. Efektem tego jest tzw. wypadanie trawy, powstają miejsca, gdzie trawnik wysycha, a nawet następuje jego zanik. Sytuacja taka może wystąpić miejscowo lub na całej powierzchni trawnika i wykonanie aeracji wpływa korzystnie na wygląd oraz rozwój całego trawnika. Zaleca się, aby zabieg przeprowadzić dwukrotnie w ciągu roku.

Zalety napowietrzania

Spulchnianie gleby, a tym samym jej napowietrzanie powoduje szybszy rozwój systemu korzeniowego, zwiększenie jego masy, jak również następuje wyrównanie darni. Technika wykonania zabiegu wpływa na jego jakość, a staranne wykonanie powoduje lepsze dotlenienie oraz nawodnienie tej warstwy gleby, powoduje mniejsze odparowanie wody z gruntu, poprawia skuteczność działania nawozów oraz możliwość regeneracji trawy.

Sposoby aeracji

Aerator. Fot.: www.bosch.pl

Gleba przed zabiegiem powinna być w miarę wilgotna, ale nie mokra. Trawę należy skosić na wysokości 3 cm, a skoszoną usunąć. Na powierzchni trawnika należy równomiernie wykonać otwory napowietrzające. W zależności od rodzaju podłoża, wykonuje się ok. 130 otworów/m² w rzędach co 15 cm na glebach lżejszych oraz ok. 200 otworów/ m² w rzędach co 10 cm na glebach cięższych. Na glebach lżejszych otwory można wykonać poprzez nakłuwanie widłami ogrodniczymi lub aeratorami kolcowymi. W glebach ciężkich otwory powinny mieć większą średnicę, dlatego zaleca się używanie wideł lub urządzeń mechanicznych z zębami rurkowymi, co powoduje wyciągnięcie wałeczków gleby na powierzchnię. W ten sposób następuje rozluźnienie gleby. Wałeczki te można pozostawić na powierzchni trawnika rozprowadzając je po powierzchni trawnika lub wygrabić, a powstałe otwory zasypać rozgrabiając piasek. Głębokość otworów powinna wynosić minimum 8 cm. W ten sposób wykonuje się napowietrzanie głębokie.

Zaleca się, aby napowietrzanie głębokie przy użyciu narzędzi o zębach rurkowych wykonywać co trzy lata, a o zębach pełnych co roku, najlepiej w miesiącu wrześniu. Na trawniku na glebach lekkich, przepuszczalnych lub w początkowym okresie zaniku wystarczy przeprowadzić napowietrzanie płytkie, na głębokość 2-3 cm, które wykonuje się narzędziami o zębach pełnych okrągłych lub płaskich (szczelinowych, rozcinających powierzchnię gleby, stymuluje rozwój systemu korzeniowego traw). Zaleca się przeprowadzanie zabiegu na całej powierzchni trawnika co roku, na wiosnę lub w lecie. Tak przygotowany trawnik można zasilić nawozem, który łatwo przeniknie w głąb gleby, do korzeni traw.